ਲੇਖਕ

ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ

ਰਸੋਈ ਘਰ

ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਅਤੇ ਜਥੇਦਾਰ

ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬਲ

ਮਲਹਾਰ ਸਿੰਘ ਜਰਮਨੀ

ਜਤਿੰਦਰ ਪੰਨੂ

ਦੇ ਲੇਖ ਪੜਨ ਲਈ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਸੁਰਜੀਤ ਪਾਤਰ

ਦੇ ਲੇਖ ਪੜਨ ਲਈ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਇਕਬਾਲ ਰਾਮੂਵਾਲੀਆ

ਦੇ ਲੇਖ ਪੜਨ ਲਈ ਇਥੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ

ਦੇ ਲੇਖ ਪੜਨ ਲਈ ਇਥੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਤਰਲੋਚਨ ਸਿੰਘ ਦੁਪਾਲਪੁਰੀ

ਦੇ ਲੇਖ ਪੜਨ ਲਈ ਇਥੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਅੰਜੂਜੀਤ ਸ਼ਰਮਾ

ਦੇ ਲੇਖ ਪੜਨ ਲਈ ਇਥੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਡਾ.ਮਲਕੀਅਤ ਸਿੰਘ ਸੁਹਲ

ਦੇ ਲੇਖ ਪੜਨ ਲਈ ਇਥੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਸ:ਰਵੇਲ ਸਿੰਘ ਇਟਲੀ

ਦੇ ਲੇਖ ਪੜਨ ਲਈ ਇਥੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਐਸ ਸੁਰਿੰਦਰ ਇਟਲੀ

ਦੇ ਲੇਖ ਪੜਨ ਲਈ ਇਥੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਸ:ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ ਰਾਏ

ਦੇ ਲੇਖ ਪੜਨ ਲਈ ਇਥੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਇੰਦਰ ਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬੇਕਸ ਕਲੋਨ (ਜਰਮਨੀ)

ਦੇ ਲੇਖ ਪੜਨ ਲਈ ਇਥੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਇਕਵਾਕ ਸਿੰਘ ਪੱਟੀ

ਦੇ ਲੇਖ ਪੜਨ ਲਈ ਇਥੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਨਰਿੰਦਰ ਸਿੰੰਘ ਸੰਧੁ ਬਟਾਲਾਵੀ

ਕੁਲਵੰਤ ਸਿੰਘ ਕਾਵੈਂਟਰੀ, ਯੂ ਕੇ

 
 
 
 
ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ

ਗੋਰੇ ਰੰਗ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਈ ਕਲਕੀ

June 10, 2018 01:29 AM

ਲਕੀਰ ਤੋਂ ਹਟਕੇ ਬਣੀ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਦੇਵ ਡੀ’ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਲ ਵੇਸ਼ਵਾ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨਾਲ ਬੌਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਕਲਕੀ ਕੋਚਲਿਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾ ਲਈ ਹੈ। ਥਿਏਟਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਕਲਕੀ ਨੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਆਧਾਰਿਤ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲਕੀਰ ਤੋਂ ਹਟਕੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ‘ਸ਼ੈਤਾਨ’, ‘ਸ਼ੰਘਾਈ’, ‘ਗਰਲ ਇਨ ਯੈਲੋ ਬੂਟਸ’, ‘ਮਾਰਗਰਿਟਾ ਵਿਦ ਏ ਸਟਰਾਅ’, ‘ਕਾਸ਼’, ‘ਮੰਤਰ’ ਅਤੇ ‘ਰਿਬਨ’ ਆਦਿ ਹਨ। ਨਾਲ ਹੀ ‘ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾ ਮਿਲੇਗੀ ਦੁਬਾਰਾ’, ‘ਯੇਹ ਜਵਾਨੀ ਹੈ ਦੀਵਾਨੀ’, ‘ਏਕ ਥੀ ਡਾਇਨ’, ‘ਜੀਆ ਓ ਜੀਆ’ ਵਰਗੀਆਂ ਕਮਰਸ਼ਲ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵੀ ਹਨ। ਪੇਸ਼ ਹੈ ਕਲਕੀ ਕੋਚਲਿਨ ਨਾਲ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅੰਸ਼-
-ਤੁਹਾਡਾ ‘ਦੇਵ ਡੀ’ ਤੋਂ ‘ਹੈਪੀ ਐਂਡਿੰਗ’ ਤਕ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਕਿਵੇਂ ਦਾ ਰਿਹਾ?
-‘ਦੇਵ ਡੀ’ ਤੋਂ ‘ਹੈਪੀ ਐਂਡਿੰਗ’ ਤਕ ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਮੰਨਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ’ਤੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਫ਼ਿਲਮਸਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਦੀ ਹਾਂ ਤਾਂ ਕਰਿਸ਼ਮਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਧਰਮਾ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ, ਅਨੁਰਾਗ ਕਸ਼ਿਅਪ, ਦਿਬਾਕਰ ਬੈਨਰਜੀ, ਜ਼ੋਆ ਅਖ਼ਤਰ ਆਦਿ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਅਲੱਗ ਸਾਬਤ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖ਼ੁਸ਼ਨੁਮਾ ਸਫ਼ਰ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰੋੜ ਹੋਈ ਹਾਂ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਪ੍ਰਤੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਪ੍ਰਤੀ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਦੇਖਦੀ ਹਾਂ। ਹਾਂ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਹੀ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ।
-ਫਰੈਂਚ ਮੂਲ ਦੇ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੌਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ?
-ਮੈਂ ਡਾਂਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ। ਦੂਜਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੋਰੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਦੇਸੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾ ਸਕਦੀ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ‘ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਗੋਰੀ ਹੈ।’ ਪਰ ਇਹ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਜੀਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਪਣਾ ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਤੈਰਾਕੀ ਵੀ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
-ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਦੱਸੋ?
-ਪੁਡੂਚੇਰੀ ਦੇ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਉੱਥੋਂ ਮੈਂ ਛੇ ਸਾਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤਕ ਊਟੀ ਦੇ ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨ ਚਲੇ ਗਈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਕੂਲ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਡਰਾਮਾ ਫੈਸਟੀਵਲ, ਟਰੈਕਿੰਗ ਆਦਿ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੇਰਾ ਝੁਕਾਅ ਥੀਏਟਰ ਵੱਲ ਹੋ ਗਿਆ।
-ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?
-ਆਪਣੀ ਹਿੰਦੀ ਠੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿਹਨਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਹਿੰਦੀ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਵੀ ਹਿੰਦੀ ਨੂੰ ਸੰਵਾਰਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹਿੰਦੀ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਮਦਦ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵਕਤ ਲੱਗੇਗਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਹਿੰਦੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬਣਾ ਕੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗੀ।
-ਮੁੰਬਈ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਵੇਂ ਦੀ ਹੈ?
-ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਧਰੇ ਵੀ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਈ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਲੋਕ ਲਗਾਤਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ’ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤਿਆਰ ਬਰ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਖ਼ੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਕਤ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਬਿਤਾਉਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
-ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੋਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ?
-ਮੇਰੀ ਦਿੱਖ ਬੌਲੀਵੁੱਡ ਦੀਆਂ ਰਵਾਇਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ, ਪਰ ਇਸਦਾ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਫਾਇਦਾ ਵੀ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਗੋਰੇਪਣ ਪ੍ਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਾਹਤ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਫਾਇਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨੁਕਸਾਨ ਵੀ ਹੋਇਆ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਔਡੀਸ਼ਨ ਦੇਣ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਨਾ ਸਮਝ ਕੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਲਾਇਕ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕਿਰਦਾਰ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਦੱਸਾਂਗੇ। ਮੈਂ ਇਸ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਆਪਣੀ ਦਿੱਖ ਨੂੰ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੁਣ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
-ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਬੌਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਸਿਨਮਾ ਨੂੰ ਆਰਟ ਅਤੇ ਕਮਰਸ਼ਲ ਦੇ ਖਾਕੇ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ?
-ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਕਿਹਾ। ਦਰਅਸਲ, ਜਦੋਂ ਤਕ ਇੰਡਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੈਸਾ ਕਮਾਉਣ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਬਦਲੇਗੀ, ਉਦੋਂ ਤਕ ਇਹ ਭੇਦ ਵੀ ਬਰਕਰਾਰ ਰਹੇਗਾ ਅਤੇ ਆਰਟ ਸਿਨਮਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਅਤੇ ਤਵੱਜੋ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੌਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਆਰਟ ਸਿਨਮਾ ਨੂੰ ਤਵੱਜੋ ਮਿਲਣ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਹੋਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਕਤ ਲੱਗੇਗਾ। ਪੈਸਾ ਕਮਾਉਣ ਦਾ ਨਜ਼ਰੀਆ ਹੀ ਆਰਟ ਅਤੇ ਕਮਰਸ਼ਲ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਆਰਟ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਮਰਸ਼ਲ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ।
-ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਗੰਭੀਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?
-ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕਦੇ ਸਿਨਮਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੰਡ ਰੇਖਾ ਨਹੀਂ ਖਿੱਚੀ। ਜਿੱਥੋਂ ਤਕ ਗੱਲ ਗੰਭੀਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਮੇਰੀ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਮੈਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਹੀ। ਜੇਕਰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਮਰਸ਼ਲ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਮਿਲਣ ਤਾਂ ਮੈਂ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹਾਂਗੀ। ਜਦੋਂ ਤਕ ਮੈਨੂੰ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇਗਾ, ਉਦੋਂ ਤਕ ਮੈਂ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕਰਦੀ ਰਹਾਂਗੀ।
-ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਪਸੰਦੀਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ?
-ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹੈ। ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹਨੀਆਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਸਲੀ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਦਿਲਚਸਪ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਹੋਵੇਗਾ।
-ਅਨੁਰਾਗ ਕਸ਼ਿਅਪ ਨਾਲ ਛੇ ਸਾਲ ਤਕ ਵਿਆਹੁਤਾ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਲਾਕ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤਾਨਾ ਸਬੰਧ ਬਰਕਰਾਰ ਹਨ। ਇਸਦੀ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਵਜ੍ਹਾ?
– ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਛੇ ਸਾਲ ਤਕ ਵਿਆਹੁਤਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਵੱਖ ਕਿਉਂ ਹੋਏ, ਇਹ ਸਾਡਾ ਨਿੱਜੀ ਮਾਮਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਛੇ ਸਾਲ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਵੀ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਵੱਖ ਵੀ ਹੋਏ ਹਾਂ ਤਾਂ ਇਸਦੇ ਕੁਝ ਕਾਰਨ ਸਨ। ਹਰ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਨੁਰਾਗ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ। ਪਹਿਲਾ ਸਾਲ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਭਰਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਹਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸਿੱਖਣਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ।
-ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਬੌਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਕਾਸਟਿੰਗ ਕਾਊਚ ਦਾ ਮਸਲਾ ਵੀ ਸੁਰਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਕਈ ਲੜਕੀਆਂ ਇਸਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਣਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਆਵਾਜ਼ ਬੁਲੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ। ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਹੋਗੇ?
-ਦਰਅਸਲ, ਬੌਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਕਾਸਟਿੰਗ ਕਾਊਚ, ਯਾਨੀ ਯੋਨ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਆਵਾਜ਼ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਰੀਅਰ ਦਾਅ ਉੱਤੇ ਲੱਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸਿਲੇਬ੍ਰਿਟੀ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਯੋਨ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਘਟਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੁਰਖੀਆਂ ਪੜ੍ਹਨ- ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਕ ਸਿਲੇਬ੍ਰਿਟੀ ਲਈ ਯੋਨ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਆਵਾਜ਼ ਚੁੱਕਣਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਰੀਅਰ ਦਾਅ ਉੱਤੇ ਲੱਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਯੋਨ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਕੇ ਆਵਾਜ਼ ਚੁੱਕਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਸਿਲੇਬ੍ਰਿਟੀ ਹੀ ਇਸ ਮੁੱਦੇ ਉੱਤੇ ਗੱਲ ਕਰੇ, ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
-ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੌਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਭੇਦਭਾਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
-ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੇਦਭਾਵ ਤਾਂ ਰੋਜ਼ ਦੀਆਂ ਗੱਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਵੀ ਰੋਜ਼ ਲੜ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਜੇਕਰ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਮੰਗ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਕਦੇ- ਕਦੇ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਿਕਨੀ ਪਹਿਨ ਕੇ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਫ਼ਿਲਮਾਉਣਾ ਕਿਉਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ? ਇਸ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
-ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਗੱਲੀ ਬੌਇ’ ਦੇ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਦੱਸੋ?
-ਰਿਤੇਸ਼ ਸਿੱਧਵਾਨੀ ਅਤੇ ਫਰਹਾਨ ਅਖ਼ਤਰ ਦੀ ਐਕਸੈਲ ਐਂਟਰਟੇਨਮੇਂਟ ਵੱਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਜ਼ੋਆ ਅਖ਼ਤਰ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਗੱਲੀ ਬੌਇ’ ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਇਲਾਵਾ ਰਣਵੀਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਆਲੀਆ ਭੱਟ ਵੀ ਹਨ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਰੈਪ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਨਜ਼ਰ ਆਵਾਂਗੀ। ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਮੌਕਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਪਰਦੇ ਉੱਤੇ ਰੈਪ ਕਰਦੀ ਦਿਖਾਂਗੀ।

ਇਸ ਖ਼ਬਰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਟਿੱਪਣੀ
ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ
ਖ਼ਲਨਾਇਕ ਬਣਿਆ ਕਰਤਾਰ ਚੀਮਾ

ਲੀਹੋਂ ਲੱਥਾ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਨਮਾ ਮੁੜ ਲੀਹ ’ਤੇ ਆਉਣ ਲੱਗਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਨਵੇਂ ਚਿਹਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਮਿਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸੈਂਕੜੇ ਸੰਗੀਤਕ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਅਤੇ ਅੱਧੀ ਦਰਜਨ ਦੇ ਕਰੀਬ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ’ਚ ਦਮਦਾਰ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਚੁੱਕਿਆ ਕਰਤਾਰ ਚੀਮਾ ਵੀ ਬਦਲਦੇ ਦੌਰ ’ਚ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਰੂਪ ’ਚ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਲੈ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਾਂ ਵਰਗੀ ਅਦਾਕਾਰਾ

ਪਿਛਲੇ ਅਰਸੇ ਦੌਰਾਨ ਬਣੀਆਂ ਕਈ ਹਿੱਟ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਮਾਂ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਰੁਪਿੰਦਰ ਰੂਪੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਮਾਂ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਕਿਰਦਾਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿਚ ਅਜਿਹੀ ਸਹਿਜਤਾ ਆ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਮਮਤਾ ਝਲਕਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰੂਪੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਰੰਗ ਮੰਚ ਦੀ ਉੱਘੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੀ। ਰੰਗਮੰਚ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅੱਧੀ-ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤਕ ਨਾਟਕ ਖੇਡਣ ਜਾਣਾ ਉਸ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਉਹ ਰੰਗਮੰਚ ਨੂੰ ਮੁਹੱਬਤ ਦਾ ਹੀ ਦੂਜਾ ਨਾਂ ਮੰਨਦੀ ਹੈ।

ਸਮਾਜਿਕ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੇਗੀ ‘ਜਿੰਦੜੀ’

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੌਜੁੂਦਾ ਦੌਰ ਵਿਚ ਵਧਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਗੁੰਡਾਗਰਦੀ,ਅਖੌਤੀ ਬਾਬਿਆਂ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ’ਤੇ ਤਿੱਖਾ ਵਿਅੰਗ ਕਰਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਜਿੰਦੜੀ’ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਨਮਾ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਮੋੜ ਦੇਵੇਗੀ।
‘ਰੁਪਿੰਦਰ ਗਾਂਧੀ’ ਤੇ ‘ਡਾਕੂਆਂ ਦਾ ਮੁੰਡਾ’ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਨਮਾ ਵਿਚ ਐਕਸ਼ਨ ਹੀਰੋ ਬਣਕੇ ਉੱਭਰਿਆ ਦੇਵ ਖਰੌੜ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਨਾਇਕ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਦਰਸ਼ਕ ਉਸਦੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੇ ਕਈ ਨਵੇਂ ਰੰਗ ਵੇਖਣਗੇ। ਦੇਵ ਖਰੋੜ ਦੀ ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੀਆਂ ਕਈ ਸੱਚੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ’ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ।

ਵਿਰਲੇ ਸਰੋਤੇ ਹੁੰਦੇ ਆਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਰਾਗ ਦੇ..!

ਇਕ ਦਿਨ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਸ਼ਾਇਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਮਾਨਸਾ ਤੋਂ ਆਇਆ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਸੰਤ ਸਤਨਾਮ ਸਿੰਘ ਦੀ ਉਦਾਸੀਨ ਕੁਟੀਆ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਹ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗਾਇਨ ਸੁਣਨ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਤ ਸਤਨਾਮ ਸਿੰਘ ਕਿਰਾਨਾ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗਾਇਕ, ਉਦਾਸੀ ਸਾਧੂ, ਵਿਦਵਾਨ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਜਿਹਾ ਸ਼ਾਇਰ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵੀ ਹੋਣੀਆਂ ਈ ਸਨ। ਸ਼ਾਇਰੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲਬਾਤ ਤੁਰਦੀ ਹੈ। ਏਨੇ ਵਿਚ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਪੰਛੀ ਸੰਤ ਜੀ ਦੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਕੇ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। ਪੰਛੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ‘ਕੀ ਹੋ ਗਿਐ, ਅੱਜ ਗਾਉਣਾ ਨਹੀਂ, ਅੱਜ ਗਾਉਣਾ ਨਹੀਂ..?’’ ਇਹ ਕੋਈ ਕੌਤਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪ੍ਰੇਮ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਪੰਛੀ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਹੈ। ਉਸ ਵਕਤ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੰਤਾਂ ਦਾ ਗਾਇਨ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਬਿਨ ਨਾਗਾ। ਅੱਜ ਨਾਗਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਪੰਛੀ ਬਿਹਬਲ ਹੋ ਉੱਠਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਹੈ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ। ਇਹ ਆਮ ਬੰਦੇ ਦੇ ਵੱਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੱਥਾ ਟੇਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਪੰਛੀ ਦੀ ਫਰਮਾਇਸ਼ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਅਚੇਤ ਹੀ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਸੰਭਾਲ ਰਿਹਾ ਭੀਮ ਸਿੰਘ ਲੁਬਾਣਾ

ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲਾਊਡ ਸਪੀਕਰ ਦਾ ਅਹਿਮ ਸਥਾਨ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਾਊਂਡ ਬਖ਼ਸ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਗ੍ਰਾਮੋਫੋਨ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਤੀਜੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ ਵਾਲੇ ਲਾਊਡ ਸਪੀਕਰ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਛੇਵੇਂ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਹਰ ਵੱਡੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੱਧ ਲਾਊਡ ਸਪੀਕਰ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਆਮ ਲੋਕ ‘ਰੇੜੂਆ’ ਜਾਂ ‘ਰੇੜੀਆ’ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਬਰਾਤਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਪੀਕਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੀਆਂ।

ਗਾਇਕੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਕੌਸ਼ਲ

ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੰਜ਼ਿਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਹੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਬਿਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ ਗਾਇਕ ਕੌਸ਼ਲ ਵਿਰਦੀ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚੰਗਾ ਨਾਮਣਾ ਖੱਟ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਗਾਇਕੀ ਦਾ ‘ਦੀਪ’

‘ਕਿੱਥੇ ਚੱਲੀ ਐਂ ਸਰੋਂ ਦਾ ਫੁੱਲ ਬਣਕੇ, ਕੁੜੀਏ ਬਦਾਮੀ ਰੰਗੀਏ’ ਅਤੇ ‘ਮੇਰੇ ਰੰਗ ’ਤੇ ਦੁਪੱਟਾ ਕਿਹੜਾ ਸੱਜਦਾ, ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਫਿਰੇ’ ਵਰਗੇ ਸਦਾਬਹਾਰ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕ ਗਾਇਕੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਦੀਪਕ ਸੀ ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ‘ਦੀਪ’। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਮਰ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੀਪ ਨੇ ਕੇਵਲ ਰੂਹ ਹੀ ਨਹੀਂ ਭਰੀ, ਸਗੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੁੱਤ ਵੀ ਆਪ ਹੀ ਘੜਿਆ ਹੈ।

ਬਹੁਪੱਖੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨਾਲ ਲਬਰੇਜ਼ ਗੱਭਰੂ

ਸਾਧਾਰਨ ਕਿਸਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ ਦੀਵੇ ਦੀ ਲੋਅ ਵਾਂਗ ਕਲਾਤਮਕ ਖੇਤਰ ’ਚ ਚਮਕਣ ਲਈ ਯਤਨਸ਼ੀਲ ਹੈ ਨੌਜਵਾਨ ਕਲਾਕਾਰ ਜਸਵੀਰ ਸਿੰਘ ਜਿਸਨੂੰ ਕਲਾ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੋਪੀ ਸਿੱਧੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਰੰਗਕਰਮੀ, ਕਵੀ ਤੇ ਸੰਵਾਦ ਲੇਖਕ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੌਜਵਾਨ ਦਾ ਪਿਛੋਕੜ ਜਗਰਾਉਂ ਤਹਿਸੀਲ ਦੇ ਪਿੰਡ ਡੱਲਾ ਦਾ ਹੈ।

ਨਵੇਂ ਸਫ਼ਰ ’ਤੇ ਨਿਕਲੀ ਕਵਿਤਾ ਕੌਸ਼ਿਕ

ਸਬ ਟੀ.ਵੀ. ਚੈਨਲ ’ਤੇ ਬਹੁ ਚਰਚਿਤ ਰਹੇ ਲਡ਼ੀਵਾਰ ‘ਐੱਫ.ਆਈ.ਆਰ’ ਵਿੱਚ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਚੰਦਰਮੁਖੀ ਚੌਟਾਲਾ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨਾਲ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਆਈ ਕਵਿਤਾ ਕੌਸ਼ਿਕ ਅੱਜ ਛੋਟੇ ਪਰਦੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੌਲੀਵੁੱਡ ’ਚ ਆਪਣਾ ਨਾਂ ਚਮਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ’ਚ ਕਵਿਤਾ ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਕਈ ਨਾਮਵਰ ਹਸਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ ਹਨ ਜੋ ਯਾਦਗਾਰ ਸਾਬਤ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਤਿੱਖੇ ਨੈਣ ਨਕਸ਼, ਉੱਚੇ ਕੱਦ ਕਾਠ ਤੇ ਰੋਹਬਦਾਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਾਲੀ ਕਵਿਤਾ ਨੇ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਨਮਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਵਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਹੁਣ ਵੀ ਜਗ ਰਹੀ ਹੈ ਅਮਰ ਦੀ ‘ਜੋਤ’

ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਾਇਕਾ ਅਮਰਜੋਤ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੋਗਾਣਾ ਗਾਇਕੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾਈ ਹੈ। ਅਮਰਜੋਤ ਦਾ ਜਨਮ 1962 ਵਿੱਚ ਗਲੀ ਨੰਬਰ 2, ਡੋਗਰ ਬਸਤੀ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਵਿਖੇ ਪਿਤਾ ਗੁਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਤੇ ਮਾਤਾ ਰਾਜਬੰਸ ਕੌਰ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ। ਅਮਰਜੋਤ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੱਬੀ ਕਹਿ ਕੇ ਪੁਕਾਰਦੇ ਸਨ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਇੰਦਰਜੀਤ ਕੌਰ ਪਾਸੋਂ ਗਾਇਕੀ ਦੇ ਗੁਰ ਸਿੱਖੇ ਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਤਾਦ ਜਸਵੰਤ ਭੰਵਰਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗੁਰੂ ਧਾਰ ਲਿਆ।

ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਨਕਾਰ

ਗਿੱਲ ਬਲਦੇਵ ਧਰਦਿਓ ਪੰਜਾਬੀ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਫ਼ਨਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਜਦੋਂ ਸ਼ਮਲੇ ਵਾਲੀ ਪੱਗ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਕੁੜਤਾ ਚਾਦਰਾ ਪਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤੂੰਬੀ ਫੜ ਕੇ ਉੱਚੀ ਹੇਕ ਵਿੱਚ ‘ਮਿਰਜ਼ਾ’ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਰੌਣਕਾਂ ਚੇਤੇ ਕਰਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਗੀਤਾਂ ’ਤੇ ਗ਼ੈਰ-ਪੰਜਾਬੀ ਸਰੋਤੇ ਵੀ ਦੂਹਰੇ ਹੋ ਹੋ ਕੇ ਨੱਚਦੇ ਹਨ।

ਕਾਮੇਡੀ ਨਾਲ ਲਬਰੇਜ਼ ‘ਮਿਸਟਰ ਐਂਡ ਮਿਸਿਜ਼ 420 ਰਿਟਰਨਜ਼’

ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਨਮਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵੇਲੇ ਸਫ਼ਲ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦਾ ਸੀਕੁਏਲ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਸਿਖ਼ਰਾਂ ’ਤੇ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਆਂ ਅੱਧੀ ਦਰਜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇ ਸੀਕੁਏਲ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਪਗ ਸਭ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਹਾਂ ਪੱਖੀ ਹੁੰਗਾਰਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਇਸੇ ਰੁਝਾਨ ਤਹਿਤ ਹੁਣ ਕਰੀਬ ਚਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਸਫ਼ਲ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਮਿਸਟਰ ਐਂਡ ਮਿਸਿਜ਼ 420’ ਦਾ ਸੀਕੁਏਲ ‘ਮਿਸਟਰ ਐਂਡ ਮਿਸਿਜ਼ 420 ਰਿਟਰਨਜ਼’ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਪਰਦਾਪੇਸ਼ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਉਸੇ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਸੀਕੁਏਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਮਵਰ ਕਾਮੇਡੀਅਨ ਬੀਨੂੰ ਢਿੱਲੋਂ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕ ਬੱਬਲ ਰਾਏ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ‘ਔਰਤਾਂ’ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਏ ਸਨ। ਨਰੇਸ਼ ਕਥੂਰੀਆ ਦੀ ਲਿਖੀ ਤੇ ਸਿਤਿਜ ਚੌਧਰੀ ਦੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨੇ ਹੀ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਵਿੱਤੀ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਸੀਕੁਏਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ।

ਗਾਇਕੀ ਤੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦਾ ਸੁਮੇਲ

ਰਜਨੀ ਜੈਨ ਆਰਿਆ ਸੁਰੀਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਹਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਮਾਤਾ ਤ੍ਰਿਪਤਾ ਜੈਨ ਦੇ ਘਰ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਰਜਨੀ ਨੂੰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਦਿਆਂ ਗਾਇਕੀ ਦੀ ਚੇਟਕ ਲੱਗ ਗਈ। ਉਹ ਜੈਨ ਧਰਮ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਗਾਇਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਜੈਨ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬੀ, ਹਿੰਦੀ, ਉਰਦੂ, ਸਪੈਨਿਸ਼ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗਾਇਆ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਗਾਏ ਗੀਤ ‘ਮਹਿੰਦੀਆਂ’, ‘ਕੈਲੀਬਰ’, ‘ਫੁੱਲਕਾਰੀ’, ‘ਢੋਲਾ’ ਅਤੇ ‘ਦਾਦੀ ਮਾਂ’ ਬਹੁਤ ਹਿੱਟ ਹੋਏ। ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਗਾਇਕੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾਈ ਬੈਠੀ ਹੈ।

ਲੋਕ ਪੱਖੀ ਗਾਇਕੀ ਦਾ ਤਰਜਮਾਨ

ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਪੰਜਾਬੀਅਤ, ਪੁਰਾਤਨ ਵਿਰਸੇ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਸੁੱਚੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਟੁਣਕਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬਾਤ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਗਵੱਈਆ ਹੈ ਹਰਿੰਦਰ ਸੰਧੂ। ਸੰਧੂ ਨੇ ਅੱਜ ਤਕ ਮਿਆਰੀ, ਸਨੇਹ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਉੱਪਰ ਆਪਣੀ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ੈਲੀ ਅਨੁਸਾਰ ਗੀਤ ਗਾ ਕੇ ਸੰਗੀਤਕ ਖੇਤਰ ਅੰਦਰ ਆਪਣਾ ਵੱਖਰਾ ਮੁਕਾਮ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਸਮੇਂ ਪੇਂਡੂ ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ, ਬੇਲੋੜੀਆਂ ਸੰਗੀਤਕ ਧੁਨਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਸ਼ਰਾਬਾ, ਵੀਡੀਓ ਫ਼ਿਲਮਾਂਕਣ ਆਦਿ ਦਾ ਖ਼ਾਸ ਖਿਆਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਪੇਂਡੂ ਵੰਨਗੀ ‘ਗੁੱਡੀ ਦਾ ਪ੍ਰਹੁਣਾ ਆ ਗਿਆ’ ਸੰਗੀਤਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਬੇਹੱਦ ਸਫਲ ਹੋ ਨਿੱਬੜੀ।

ਸਮਾਜਿਕ ਸਰੋਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਗਾਇਕ

ਅਜੋਕੀ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕੀ ਤੇ ਗੀਤਕਾਰੀ ’ਚ ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਆ ਰਹੀ ਗਿਰਾਵਟ ਨੇ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜਿਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਲਾਉਣ ’ਚ ਕੋਈ ਕਸਰ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ, ਪਰ ਸਿੰਦਰ ਧੌਲਾ ਉਹ ਗਾਇਕ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਤੜਕ-ਭੜਕ ਵਾਲੀ ਗਾਇਕੀ ਤੋਂ ਪਾਸੇ ਹੋ ਕੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਦੀ ਹਾਮੀ ਭਰਦੇ ਗੀਤਾਂ ਵਾਲੀ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੀ ਤੇ ਮਿਆਰੀ ਗਾਇਕੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਰੁਤਬਾ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੇਲਿਆਂ ਦੀ ਰੌਣਕ

ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਮੁਹਾਲੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਕੁਰਾਲੀ ਨਜ਼ਦੀਕ ਪਿੰਡ ਗੁੰਨੋ ਮਾਜਰਾ ਦਾ ਜੰਮਪਲ ਇਕਬਾਲ ਅੱਜ ਕਿਸੇ ਜਾਣ ਪਛਾਣ ਦਾ ਮੁਹਤਾਜ਼ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦਾ ਭਰ ਵਗਦਾ ਦਰਿਆ ਹੈ। ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਪੁੱਜਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਸ਼ੇਅਰੋ ਸ਼ਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਖੁਭਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਉਂਗਲ ਫੜ ਕੇ ਮੱਲੋਮੱਲੀ ਨਾਲ ਤੋਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ ਤਜਰਬੇ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਟੇਜ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗਈ ਰਾਤ ਤਕ ਉਹ ਹਰ ਕਲਾਕਾਰ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਨਾਲ ਨਿਭਾਅ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮੰਚ ਸੰਚਾਲਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਨੂੰਨ ਦੀ ਹੱਦ ਤਕ ਜੁੜਿਆ ਇਕਬਾਲ ਗੁੰਨੋਮਾਜਰਾ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦਾ ਸਿਰਨਾਵਾਂ ਬਣ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਕਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਤੇ ਮਾਂ ਸੁਰਜੀਤ ਕੌਰ ਤੋਂ ਵਿਰਸੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦੀ ਗੁੜ੍ਹਤੀ ਦੀ ਬਦੌਲਤ ਇਕਬਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਹਰੇਕ ਸਿਨਫ਼ ਨੂੰ ਤਾਵੀਜ਼ ਵਾਗੂੰ ਘੋਲ ਕੇ ਪੀ ਗਿਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। 

ਢਿੱਡੀਂ ਪੀੜਾਂ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਕਲਾਂ

ਆਧੁਨਿਕੀਕਰਨ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੀਆਂ ਕਈ ਵੰਨਗੀਆਂ ਲੋਪ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੰਨਗੀਆਂ ’ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਨਕਲਾਂ-ਜਿਹੜੀਆਂ ਭੰਡ ਬਿਰਾਦਰੀ ਦੇ ਹੱਸਮੁੱਖ ਤੇ ਹਾਜ਼ਰ-ਜਵਾਬੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਦੋ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਨਵੇਂ ਤੋਂ ਨਵੇਂ ਸਾਧਨ ਵਿਕਸਤ ਹੋ ਜਾਣ ਨਾਲ ਨਕਲਾਂ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਢਿੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਲੱਤ ਵੱਜ ਗਈ ਹੈ। ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਚੱਲਦਾ ਆਉਂਦਾ ਇਹ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖੀ ਕਿੱਤਾ ਭੰਡਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਪੈ ਗਿਆ ਜਦਕਿ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੂਤੀ ਬੋਲਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।

ਕਿਸੇ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਮਹਿਲਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ

 

ਮੇਘਨਾ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ’ਤੇ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਇੱਕ ਜੇਤੂ ਮੁਸਕਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਮੁਸਕਾਨ ‘ਬਰੇਲੀ ਕੀ ਬਰਫ਼ੀ’ ਦੀ ਅਸ਼ਵਨੀ ਅਈਅਰ ਤਿਵਾਰੀ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ’ਤੇ ਵੀ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਦੇਖਿਆ ਜਾਏ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਘਨਾ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਨੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀਮਾ ਕਾਗਤੀ, ਜ਼ੋਯਾ ਅਖ਼ਤਰ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਸ਼ਿੰਦੇ ਸਮੇਤ ਕੁਝ ਹੋਰ ਮਹਿਲਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿਰਨ ਰਾਓ, ਫਰਹਾ ਖ਼ਾਨ, ਦੀਪਾ ਮਹਿਤਾ, ਅਪਰਣਾ ਸੇਨ, ਮੀਰਾ ਨਾਇਰ, ਅਣੁਸ਼ਾ ਰਿਜਵੀ, ਲੀਨਾ ਯਾਦਵ ਵਰਗੇ ਕਈ ਨਾਂ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮਹਿਲਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਨੇ ਹਿੱਟ ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉਮੀਦ ਜਗਾਈ ਹੈ।
ਉੱਘੇ ਲੇਖਕ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਦੀ ਬੇਟੀ ਮੇਘਨਾ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਸਤਕ ਦਿੱਤੀ ਜਦੋਂ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮੂਡ ਬਣਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਗੀਤ ਲਿਖਣ ਤਕ ਸੀਮਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸਦੀ ਹਰਮਨਪਿਆਰਤਾ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਿਆ, ਪਰ ਮੇਘਨਾ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਜੁੱਤੀ

ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕੀ ਦਾ ਮਾਣ ਰਣਜੀਤ ਕੌਰ

ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕੀ ਵਿੱਚ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਹਾਕੇ ਇੱਕ ਸਦਾ ਬਹਾਰ ਜੋੜੀ ਦੀ ਗਾਇਕਾ ਦੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵਿਚਰਨ ਵਾਲੀ, ਗਾਇਕੀ, ਅਦਾਕਾਰੀ ਅਤੇ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤੀ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਰਣਜੀਤ ਕੌਰ ਪੰਜਾਬੀ ਸਰੋਤਿਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਨਾਂ ਨਹੀਂ। ਉਸਨੇ ਜਿੱਥੇ ਸਟੇਜ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੰਮਾਂ ਸਮਾਂ ਸਰੋਤਿਆਂ ’ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਦਾ ਜਾਦੂ ਬਖ਼ੇਰਿਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਉਹ ਸੈਂਕੜੇ ਰਿਕਾਰਡ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਸਲਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪੁਆਉਂਦੀ ਰਹੇਗੀ। ਰਣਜੀਤ ਕੌਰ ਦਾ ਜਨਮ 18 ਅਕਤੂਬਰ, 1950 ਨੂੰ ਰੋਪੜ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪਿੰਡ ਉੱਚੇ ਖੇੜੇ ਵਿਖੇ ਗਿਆਨੀ ਆਤਮਾ ਸਿੰਘ ਤੇ ਮਾਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੌਰ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ। ਤਿੰਨ ਭੈਣਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਰਣਜੀਤ ਕੌਰ ਨੇ ਮਿਡਲ ਤਕ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਰੋਪੜ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਮਹੰਤ ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਭੱਠਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਨ। ਪਿਤਾ ਜੀ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਇਲੈੱਕਟ੍ਰੀਸ਼ਨ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਨਾਲ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵੀ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਸਟੇਜ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਵੀ ਕਰਦੇ।

ਪੰਜਾਬੀ ਗੀਤਕਾਰੀ ਦੀ ਉੱਘੀ ਕਲਮ

ਸੈਂਕੜੇ ਹੀ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਰਚੇਤਾ ਜਨਕ ਸ਼ਰਮੀਲਾ ਪੰਜਾਬੀ ਗੀਤਕਾਰੀ ਦਾ ਥੰਮ੍ਹ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਲਿਖੇ ਗੀਤ ਖ਼ੁਦਾ ਦੀ ਬੰਦਗੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਬਾਤ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਸਾਡੇ ਜਨਜੀਵਨ ਦੇ ਹਰ ਪੱਖ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਵੰਨਗੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਗੀਤ ਅਖਾੜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਬਣਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਸੈਮੀਨਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕਲਾਸਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਪੜਚੋਲਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ।

 
 

ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, ਭਾਰਤ

ਬਰਲਿਨ, ਜਰਮਨੀ

ਵੀਡੀਓ ਗੈਲਰੀ
ਜਨਮ ਦਿਨ
 
 
 
ਅਹਿਮ ਸੂਚਨਾ
ਪੰਜਾਬੀ ਟਾਈਮਜ ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਖਬਰਾਂ ਤੇ ਫੋਟੋ ਸਬੰਧੀ ਸਾਰੇ ਅਧਿਕਾਰ ਅਦਾਰੇ ਪਾਸ ਰਾਖਵੇ ਹਨ| ਇਸ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਖਬਰ ਅਤੇ ਫੋਟੋ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਦਾਰੇ ਦੀ ਮੰਜੂਰੀ ਲੈਣਾ ਲਾਜਮੀ ਹੈ| ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ|
ਮੁਖ ਸੰਪਾਦਕ, ਪੰਜਾਬੀ ਟਾਇਮਸ
Notice
Readers are recommended to make appropriate enquires and seek appropriate advice before sending money, incurring any expense, acting on medical recommendations or entering into any commitment in related to any advertisement published in this site . Panjabitimes.com website doesn't vouch for any claims made by the advertisers of product and services. We do not take any responsibility regarding advertisement. Panjabitimes.com website shall not be held liable for any consequences; in the event such claims are note honoured by the advertisers.
Chief Editor, Panjabi Times
Visitor's Counter :   0067296607
Copyright © 2018, Panjabi Times. All rights reserved. Website Designed by Mozart Infotech